woensdag 18 januari 2017

Stadmuseum Stadsmus: Tentoonstelling Mirakel en Monstrans vanaf 20 mei 2017

 
Vanaf 20 mei

Mirakel en Monstrans
 
In 1317 werd een gewijde hostie onteerd tijdens het bezoek van een priester aan een zieke in Viversel. Bij het overbrengen van deze hostie naar de abdij van Herkenrode in Kuringen gebeurden meerdere mirakelen. Sindsdien wordt de hostie vereerd. Oorspronkelijk werd deze hostie bewaard in een torenmonstrans (1286, Parijs) die op dit moment als topstuk behoort tot de collectie van Het Stadsmus. Deze monstrans wordt beschouwd als de oudst gekende monstrans ter wereld. De bloedende hostie wordt vandaag bewaard in een monstrans in de Sint-Quintinuskathedraal in Hasselt.

Van 20 mei tot en met 27 augustus 2017

vrijdag 13 januari 2017

prof Karl Wallner

E.P. Karl Wallner over de Annunciatie:

Ons klooster in Heiligenkreuz is al 900 jaar oud. Dat komt omdat wij in Oostenrijk niet echt revolutionair zijn ingesteld.

Mocht Maria een Oostenrijkse geweest zijn, dat had ze vast tegen de Engel Gabriël gezegd: 'Wat een interessant voorstel, komt u morgen nog eens terug dan hebben we het er nog eens over.'



Pater Karl Wallner komt op 23 juli 2017 in Hasselt spreken naar aanleiding van 700 jaar Mirakel van Viversel.

Aandacht voor de vervolgde Christenen: Aartsbisschop van Mosul

Aartsbisschop van Mosul: Neem geen vluchtelingen op die ons hier tot vluchtelingen hebben gemaakt!

Vertaling van enkele fragmenten van een interview van François de Souche met de Syriak-Orthodoxe Aartsbisschop van Mosul over de vlucht van Christenen uit Irak sinds de opkomst van de Islamitische Staat. cfr Aleteia website.

Iraakse bisschop Nicodemus Daoud Sharaf: 'Wordt wakker. Neem geen vluchtelingen op die ons hier tot vluchtelingen hebben gemaakt!'



Maakt u zich geen zorgen voor de mensen die achter zijn gebleven in Mosul?

Alle christenen zijn de stad ontvlucht na de inval van Daesh troepen in 2014. Degenen die daar bleven, waar die hen verwelkomden. Sommigen met open armen. De Sunni moslim Arabieren die daar leven zijn zo fanatiek dat ze de Saüdi's nog een les zouden kunnen leren! Zij aanvaarden niemand die hun visie niet deelt. We moeten ook in gedachten houden dat in de nadagen van de mislukte militaire coup van 1959, waarvan het epicentrum lag in Mosul, de Christenen verschrikkelijke vernederingen ondergingen. In die stad moesten christen een kleed over hun schouders dragen, in confrontatie met de vendetta tussen stammen en de bekrachtiging van een radicalere islam tegenover het seculiere 'gevaar'. Ze gaven het aan hun moslim-medebewoners die de gewoonte hadden om hun handen te kuisen aan hun (de christenen) kleren. Er was niet veel respect voor de 'kuffar' zoals zij het noemen (de 'ongelovigen'). We krijgen vandaag de dag niet veel meer.

Zal de coalitie de Islamitische Staat vernietigen?

Westerse politiek is diabolisch. De belangen van beide partijen zijn zo contradictorisch dat hun kansen op succes klein zijn. We vragen alleen respect voor de wet en het respect voor onze waardigheid. In de tijd van Saddam Hussein, werd de wet toegepast. In het voor het grootste deel moslim Iraaks Koerdistan (waar de meeste Christenen van Mosul naar gevlucht zijn rond Erbil) beschermt de wet ons en beter dan elders in Irak. We wachten op beslissingen om internationale beveiliging te waarborgen en regels van de Verenigde Naties.

Hebt u een boodschap voor de Christenen van het Westen?
Wordt Wakker! Neem geen vluchtelingen op die ons hier tot vluchtelingen hebben gemaakt.


-----

Help de Christenen in het Midden-Oosten:

Kerk in Nood


donderdag 12 januari 2017

Feestdag Zalige Valentinus 14-15 januari 2017

Zalige Valentinus in de Sacramentsprocessie, bij het eerste Nederlandstalig Eucharistisch Congres, in Hasselt.


Zaterdag 14 januari
18,30 uur: Avondmis opgeluisterd door het Valentinuskoor

Zondag 15 januari
9 uur: Hoogmis met het Valentinuskoor

11 uur: Plechtige viering met het koor De Schalmei uit Sint Truiden.

dinsdag 10 januari 2017

De wijzen, de leegheid van de oosterse religies, en het ietszijn van het Christendom

Vertaling van een bericht op Those Catholic Men, door Jason Craig; vrij beschikbaar in het publieke domein:


John Senior is een briljante en waardevolle leraar, die steeds meer ontdekt worden door hen die onder indruk raken van de schaduwrijke duisternis van deze tijd, zeker ook door een nieuw gepubliceerde biografie. Interessant genoeg, kan men Senior beschrijven als de apostel van de schaduwen, niet omdat schaduwen niet echt zijn, maar omdat ze wijzen op het feit dat dingen wél reëel zijn. Hoe zouden ze anders schaduwen werpen? En door te zien dat dingen reëel zijn, vond hij zijn weg doorheen de oosterse religies en het westers relativisme naar God en de Katholieke Kerk. Wat hij verwierp was het idee dat niets iets was, en dat iets niets is.

Dat klinkt als een zweverig esoterisch mind game, niet? Maar dat is het niet. Het is een van de ernstigste uitdagingen van deze tijd. Hoeveel mensen en instellingen in onze samenleving omarmen tegenwoordig niet de nietsheid. Dat komt in vele vormen. En u kent die 'nietsheid' beter als je zou willen...

Relativisme zegt cool dat niets waarheid is, of dat de waarheid niets is. Gnostische afwijzing van de betekenis van een lichaam en waarheid laten ons toe om alles te doen met of tegen ons lichaam. Nietsche's nihilisme is een eerlijke omarming van de nietsheid van een godloze samenleving, toegevend dat zonder God we ook zonder waarheid zijn, en zonder waarheid zijn we zonder goedheid, en zonder goedheid is er geen betekenis. En dan moeten we het creëren door eigen wil en vraag. Omarm het niets en leef!

Voor die onder ons die zichzelf niet in staat voelen om te buigen voor die kracht, voelt het omarmen van nietsheid heel erg sterk als eenzaamheid en wanhoop.

Oosterse en New Age religies.

Lang voor zijn bekering tot de Kerk, als hardwerkende academicus met een duidelijk groot intellect, voerde John Senior de filosofieën van de dag, en zeker die zoals voorgesteld in moderne literatuur, door tot het logische einde. Als een moderne academicus ging hij ervan uit dat men zich eerst van het christendom moet ontdoen om de waarheid te vinden. Dus ging hij de Symbolistenbeweging, occulte religies en uiteindelijk Oosterse religies en verschillende soorten van New Age bewegingen imiteren en assimileren - hij leefde zelfs een tijdje als Hindu. En waar bracht de reis hem? Het bracht hem naar niets.

Hij las de prominentste filosofen van de oosterse religies, die hem dingen als 'non-dualiteit' en Brahma uitlegden. Brahma is de oneindigheid die we voelen achter de schepping, maar het punt waarop we Het ontdekken is meteen ook ontdekken dat er geen verschil is tussen oneindigheid en wat we zien - het is alles een. Eigenlijk is wat je ziet geen realiteit maar het komt 'van' Brahma, maar niet echt ... Brahma is zo ondefinieerbaar omdat Het definiëren zo Het beperken - Het kan niet op die manier onderscheiden worden. Zoals Guénon, een Hindo-gelovige en filosoof het beschrijft:
Er kan niets echt buiten Brahma zijn, want zoiets veronderstellen zou het limiteren. Het volgt meteen dat de wereld ... niet verschilt van Brahma, of dat het alleen in een illusoire manier kan onderscheiden worden.

De mens lijkt het tot in zijn botten te voelen dat hij voor meer dan deze wereld gemakt is, dat gaat hij achter het oneindige aan en wat voorbij de wereld licht. In het Oosterse denken is de conclusie dat de wereld zelf 'illusoir' is, dat wil zeggen 'alles in een', en dat zij die alles kunnen zien - zelfs goed en kwaad - als twee zijden van hetzelfde ding, kunnen een soort 'redding' vinden door een gezond-verstand-gebaseerd denken te transcenderen. Wat zij voorstellen is dat de schaduw van dit woord niet naar iets voorbij hunzelf wijst, want het is niets dat de schaduw werpt. De verlichting is voor hen het realiseren van de nietsheid van de schaduw - een licht dat de schaduw zelf niet nodig heeft, mar dat niets in haar plaats laat.

Je kan je inbeelden wat voor gevoel dit geeft - het lost het probleem van kwaad en verdeeldheid op, omdat je leert te zien dat er geen kwaad is en geen verdeeldheid, alles is een illusie. Het geeft je een mysterieuze initiatie in een geheime wetenschap die anderen missen, die blijven illusies zien van dingen en denken dat ze reëel en onderscheidbaar zijn. Dingen zijn niet-dingen, niets. Als realiteit dan een illusie is, dan moet je je gevoelens en intellect verschalken om te verwerpen wat ze zien en 'objectief' daar is. Senior beschrijft hoe je dat kan doen:
Door speciale gaven, en door bepaalde initiaties en door bepaalde disciplines te doen, kan men volgens de Oosterse traditie, de fysieke staat transcenderen van rationele animaliteit ... Vanuit dat hoger gezichtspunt, is de realiteit gezien onder het aspect van advaita, of 'nond-dualiteit'. In deze staat is het rationele getranscendeerd en de verlichte ziet alles als een.

Tijdens zijn studies stootte hij op enkele centrale Westerse teksten, met name door St Thomas Aquinas en Aristoteles (die zaten in de voetnoten van Hindu filosofen). Door ze te lezen vond hij het wezenlijke verschil tussen het Westen en het modernisme/oosterse religie/New Age en Westers denken. De eeuwenoude gedachte van het Westen is: de realiteit is werkelijk reëel. Je moet de Waarheid zien als waarheid en je confirmeren, niet het idee van het bestaan verwerpen of een eigen waarheid uitvinden om de betekenis van het leven te snappen. Het leven heeft een betekenis! Er is een waarheid!

Dat is waar Aristoteles en Aquinas en al het Katholieke denken begint - het realisme dat wat is niet tegelijkertijd kan zijn en niet zijn tegelijkertijd. De schaduwen verwarren ons allemaal, maar het oosten zegt dat de schaduwen niet reëel zijn en geven dus de 'rationele animaliteit' op; het Westen zegt dat het reëel is en het feit dat er een zijn is, wijst ons uiteindelijk op de waarheid en op God. Deze eeuwenoude filosofie van het Westen zegt dat er iets buiten ons is, iets waar, en het grote goed van het rationele intellect, dat de oosterse religies verwerpen, is dat je Het kan zien! Er is een waarheid, ga uit en leeft het!

Maar wacht! Het wordt nog beter. We noemen de grote oneindigheid niet 'Het' zoals brahma, maar we noemen het Onze Vader. Hij is niet niets (een intentionele dubbele ontkenning), Hij is de God die tegen Moze zei: 'Ik ben die is'. Bestaan is Zijn naam! De reden waarom brahma 'Het' wordt genoemd in het oosten is omdat je er geen relatie mee kan opbouwen, want dat zou een onderscheid inhouden (en 'jij' en 'ik') - maar alles is een, herinner u? God aan de andere kant heeft laten kennen wie Hij is, dat wij zijn, en dat we tegelijkertijd zijn en niet hetzelfde zijn, daardoor kunnen we een relatie opbouwen. Gemeenschap verwacht een samenkomen van verschillende dingen, zoals een man en een vrouw in het huwelijk. En, in God, is de gemeenschap bijna oncomfortabel dicht en relationeel - Hij is onze Vader en wij zijn Zijn zoon door de Zoon.

En het wordt nog erger. Niet alleen is de realiteit reëel, maar de Bron van het, de Logos (wijsheid of woord) en het werd vlees en het heeft onder ons gewoond. Oosters denken heeft zelfs niet graag te zeggen dat we een relatie kunnen hebben met het oneindige, dus hoe ongelooflijk is het dat Maria Hem gedragen heeft!

Dat is de reden waarom John Senior - net zoals de Wijzen uit het Oosten die we deze week vieren - uiteindelijk hun weg vonden van het Oosten naar het Westen, naar de Kerk. Hij geloofde dat warmte warm was en stenen hard, en dus dat waarheid reëel was. Zoals de Wijzen uit de Evangeliën kwam Hij van het Oosten omdat Iets daar reëel was, heel reëel. Het was zelfs zo reëel dat Maria Zijn pampers moest verversen. De Wijzen en ook John Senior kwamen naar het Westen om de Echte Aanwezigheid te vereren, en zo te ontsnappen van de Werkelijke Afwezigheid.

Kom, laat ons Hem aanbidden


zondag 8 januari 2017

Het christendom zal nooit cultureel of politiek neutraal zijn

E.H. Fabrice Loiseau, stichter van de Missionarissen van de Barmhartigheid [tegen een achtergrond van de presidentsverkiezingen in Frankrijk en het Katholiek gehalte van de kandidaten]:

Het christendom zal nooit cultureel of politiek neutraal zijn. Dat is het logisch gevolg van de Menswording.
Zelfs als niet-gelovigen kunnen proberen om de christelijke erfenis op te eisen, dan nog stelt zich de vraag op welke manier die christelijke erfenis kan worden opgeëist. Is het alleen maar voor een electoraal gewin? Is het om de christenen te bedriegen om een fundamenteel antichristelijke ideologie op te dringen? Dat vraag ons om een goede onderscheiding te maken.

Het zou daarentegen paradoxaal zijn dat in naam van het geloof zelf met aan iedere denker of politicus die niet christelijk is, zou ontzeggen om de christelijke cultuur of ethiek te verdedigen.

De parabel van het goede zaad en het onkruid lijkt me hierbij goed te passen. In een bepaald conservatief Katholiek geloof is een syndroom van de 'Action Française' erg sterk aanwezig en slecht begrepen. Zo ze zegt men gemakkelijk dat een politicus die geen praktiserend Katholiek is, geen recht heeft om het culturele erfgoed of de christelijke idenditaire stijl te verdedigen : "die burgemeester moet de kerststallen niet verdedigen, want hij gelooft niet".

Dat is onnozel en piëtistisch; het geloof en de genade kan men niet inkapselen in de piëteit en moraal, ze lopen immers over in de kunst, de cultuur, de politiek en de filosofie.

Binnen alle proporties doet het me denken aan hen die apologetiek weigeren, of de banden tussen rede en geloof, of de bewijzen van het bestaan van God in naam van een puurheid van het geloof. Zij weigeren de redenen van geloofwaardigheid. Jean Daujat was is zijn tijd verbitterd in dat nieuwe fieïsme. Moeten we eraan herinneren dat de grootste religieuze kunstenaars niet altijd heiligen waren? Zo is het ook met de politiekers of de filosofen. Om St Thomas te parafraseren, kan men zeggen dat "alles wat waar is van ons is" en we moeten niet nagaan wie het dan zegt.

Zo kunnen we begrijpen dat het christelijk erfgoed ook cultureel, artistiek, filosofisch, politiek of ethisch is, en zich inschrijft in de menselijke geschiedenis. Houdt u voor de geloofs- en caritas-puristen. Dat hebben we al gezien met E.H. Loisy, zij dragen bij aan de verdwijning van het christendom uit de cultuur. Dat is een nieuwe vorm van vluchten zoals in de jaren 70, en zal weggevaagd worden door de moderniteit. Door die erfenis enkel nog te willen verdedigen voor hen die geloven, dan komt men aan een sectarisme van het subjectivisme. Dat is de vraag die zich vandaag stelt. Dat is de 'intellegentie in levensgevaar', zoals Marcel de Corte zie om de crisis van de waarheid te illustreren.

Dat gaat vaak gepaard met een zekere hypocrisie: men raakt in extase voor een personaliteit van links die enkele altruïstische waarden ontwikkelt, maar men is van een ongekende strengheid voor personen die men mediatiek incorrect vindt als ze enkele christelijke waarden verdedigen. Het christendom is volgens hen niet meer dan een objectief feit in de geschiedenis, die kan worden gereduceerd tot een persoonlijke spirituele ervaring

Dat is opnieuw een scheiding tussen de Historische Jezus en de Jezus van het geloof.

Help ons St Thomas, want ze zijn zot geworden.
 
 


--------

De discussie in Frankrijk is niet echt te vergelijken met Vlaanderen. Toch hebben we hetzelfde probleem: er is geen politieke partij die fundamenteel Katholiek is (in Frankrijk richt Civitas wel zo een partij op). Dat betekent niet dat we niet moeten gaan stemmen, maar dat we moeten stemmen op hen die in zo hoog mogelijke mate de Katholieke erfenis verdedigen.
Dat is natuurlijk niet gemakkelijk: Bijvoorbeeld: In welke mate zijn zij die een 'dialoogschool' voorstaan degenen die het Katholieke erfgoed verkwantselen en in welke mate redden zij nog iets van het Katholieke schoolproject voor het helemaal verdwijnt.

In ieder geval is het zeer moeilijk om voor een duidelijke Katholieke politiek te staan, in een land waarin de Kardinaal de problemen van onze tijd uit de weg gaat. Er is blijkbaar geen probleem met de Kerk, laat staan een instorting. Er is geen probleem met de Islam, want die is blijkbaar vrede [zegt men dan vanuit een Kathedraal die beveiligd moet worden door het leger uit schrik voor als de kardinaal ongelijk zou hebben]. Er is geen probleem met het relativisme, want zijn uitspraken relativeren het Katholieke geloof tot in het ridicule, etc.

De congregatie zoals gesticht door E.H. Fabrice Loisau, is precies het antidotum tegen een 'cultuur die zot geworden is': ze wil specifiek getuigen tegenover de moslims, ze helpt de bekeerde moslims tegen de bedreigingen van hun geloofsgenoten, men komt op tegen een relativistische politiek en roept jongeren op om zich met een duidelijk Katholiek profiel met politiek bezig te houden. En de ombouw van het plaatselijke homo-café, in een parochiezaal waar men catechese geeft, geeft ook aan dat men niet meteen het moreel relativisme à la Bonny aanhangt. De jonge congregatie heeft trouwens erg veel roepingen (van 3 priesters in 2005, naar een groep van 19), en dus een chronisch geldgebrek > zie hier . Allicht een congregatie die niet zou passen in het pastorale kader van het bisdom Brussel...