vrijdag 17 april 2015

Vrijdag: aandacht voor de vervolgde Christenen

148 martelaren voor het geloof, vermoord in naam van Mohammed in Kenia

21 Koptische martelaren voor het geloof, vermoord in naam van Mohammed in Libië

Duizenden katholieke martelaren in Syrië en Irak, vermoord in naam van Mohammed.

...

Kardinaal Sarah: 'Het is onaanvaardbaar dat christenen sterven voor hun trouw aan Jezus, terwijl in het Westen bisschoppen en kardinalen discussiëren hoe ze de eisen van het Evangelie tot een minimum kunnen beperken.'

Laat ons bidden voor de martelaren overal in de wereld, voor een goede afloop van de Synode over het Gezin, en een waardige opvolger voor Mgr Léonard.


De religie van de vrede....

Vijftien islamitische bootvluchtelingen zijn gearresteerd in Sicilië omdat ze tijdens de boottocht naar het Europese vasteland twaalf andere, christelijke, vluchtelingen overboord zouden hebben gegooid. Dat meldt de politie van Palermo.

dinsdag 14 april 2015

Heilig Jaar van de Barmhartigheid: Bul (2)

6. 'Het is eigen aan God om barmhartig te zijn, en hij toont zijn almacht op een speciale manier op deze wijze.' [5] De woorden van de Heilige Thomas van Aquino tonen dat de barmhartigheid van God, meer dan een teken va zwakte, een teken is van zijn almacht. Daarom laat de liturgie ons in een van haar oudste collectes bidden: 'O God, die zijn kracht boven alles laat zien in barmhartigheid en vergiffenis ... ' [6]. Doorheen de geschiedenis van de menselijkheid, zal God steeds die Ene zijn die er is, dichtbij, wakend, heilig en barmhartig.

'Geduldig en barmhartig' Deze woorden gaan dikwijls samen in het Oude Testament, om de natuur van God te beschrijven. Zijn barmhartigheid wordt concreet duidelijk vele gebeurtenissen doorheen de heilsgeschiedenis waarin zijn goedheid de straf en vernietiging overtreft. Op een speciale manier brengen de Psalmen de grootsheid van zijn liefdevolle actie naar voren: "Hij vergeeft al je misdaden, hij heelt al je ziekten, je leven koopt hij vrij van het graf, en kroont je met liefde en erbarmen' (Ps 103: 3-4). Een andere psalm toont het concrete teken van zijn barmhartigheid misschien nog explicieter: 'voor het recht van de onderdrukten komt hij op, hij geeft de hongerigen brood, de Heer maakt gevangenen vrij, de Heer opent de ogen van de blinden, de Heer richt verslagenen op, de Heer heeft de rechtvaardigen lief; de Heer neemt de vreemdeling in bescherming, wees en weduwe staat Hij bij, maar de bozen zet hij op een dwaalspoor.' (Ps 146: 7-9) Hier zijn nog andere citaten van de Psalmist: 'Hij heelt hun hart dat gebroken is, hij verbindt hun wonden. ... De Heer is de steun voor de armen, maar de hoogmoedigen laat Hij in het zand buigen' (Ps 147: 3,6). In kort, de barmhartigheid van God is niet een abstract idee, maar een concrete realiteit waardoor hij zijn liefde laat zien, als die van een vader of een moeder, tot in het diepst bewogen door de liefde voor hun kind. Het is nauwelijks een overdrijving als we spreken van een 'diepgewortelde' liefde. Het komt natuurlijk voort vanuit de diepten, vol van tederheid en deemoed, goedertieren en barmhartig.

7. 'Want zijn liefde kent geen grenzen.' Dat is het refrein dat na ieder vers in Psalm 136 wordt herhaald als het de geschiedenis van de openbaring van God wordt verteld. Door zijn barmhartigheid, zijn al de gebeurtenis van het Oude Testament vervuld van een diepe verlossende kracht. De barmhartigheid van God maakt van Gods geschiedenis met Israël tot een geschiedenis van verlossing. Door steeds 'want zijn liefde kent geen grenzen' te herhalen zoals de psalm doet, breekt men als het ware door de dimensies van plaats en tijd, en doet men alles inpassen in het oneindige mysterie van liefde. Het is alsof niet alleen in deze geschiedenis maar voor heel de eeuwigheid de mens steeds onder de liefdevolle blik van de Vader rust. Het is geen toeval dat het volk van Israël wilde dat deze psalm - de 'grote Hallel' zoals ze wordt genoemd - op de meeste belangrijke liturgische feestdagen wordt gezegd.

Voor zijn Lijden, bad jezus deze psalm van barmhartigheid. Mattheüs getuigt hiervan in zijn Evangelie wanneer hij zegt dat 'wanneer ze een hymne gezongen hadden' (26:30), Jezus en zijn leerlingen naar buiten gingen uit de hof van Olijven. Toen hij de Eucharistie instelde als een eeuwige gedachtenis van hemzelf en zijn paas-offer, plaatste hij deze laatste daad van verkondiging in het licht van zijn liefde. In diezelfde context van liefde begon Jezus aan zijn passie en zijn dood, bewust van het grote mysterie van liefde dat hij zou volbrengen op het kruis. Weten dat Jezus zelf die psalm bad maakt het nog belangrijker voor ons Christenen, en daagt ons uit om dat refrein in onze eigen dagelijkse levens komt door deze woorden van lof te bidden: 'want zijn liefde kent geen grenzen.'

8. Met onze ogen gericht op Jezus en zijn barmhartige blik, ervaren we de liefde van de Allerheiligste Drievuldigheid. De missie van Jezus die hij kreeg van de Vader was die van het duidelijk maken van het mysterie van de goddelijke liefde in heel haar volheid. 'God is Liefde' (1 Joh 4:8,16) zegt Johannes op een enkele plaats in de Schrift. Deze liefde is nu zichtbaar gemaakt en tastbaar in het hele leven van Jezus. Zijn persoon is niets dan liefde, van belangeloos gegeven liefde. De relaties die hij aangaat met mensen die hem benaderen, laat iets totaal uniek en onherhaalbaars zien. De tekens die hij geeft, zeker als het gaat om zondaars, om armen, om gemarginaliseerden, om zieken, om lijdende, leren ons steeds de barmhartigheid. Alles in hem spreekt van barmhartigheid. Niets in hem is gespeend van medelijden.

Jezus, toen hij de menigte zag die hem volgde, en wist dat zij moe en uitgeput waren, verloren en zonder een leidsman, voelde een diepe liefde voor hen (cfr Mat 9:36). Het is met deze mededogende liefde dat hij de zieken genas die naar hem gebracht werden (cfr. Mat 14:14), en met slechts enkele stukken brood en vis voedde hij een enorme menigte (cfr Mat 15:37). Wat Jezus in al deze situaties bewoog was niets anders dan liefde, waarmee hij in de harten leest van hen die hij ontmoet en aan hun diepste nood tegemoet komt. Toen hij de weduwe van Naim ontmoette die haar zoon meenam voor hem te begraven, toen voelde hij een groot mededogen met deze rouwende moeder, en hij gaf haar haar zoon terug door hem van de doden te doen verrijzen (cfr. Lucas 7:15). Na de genezing van de bezetene in het land van de Gerasenen, gaf Jezus hem deze missie: 'Ga naar huis naar je vrienden, en vertel hen hoeveel de Heer voor u gedaan heeft, en hoe hij barmhartig was voor u' (Mc 5:19). De roeping van Mattheüs is ook geplaatst in de context van de barmhartige liefde. Toen hij voorbij de tafel van de tollenaars kwam, keek Jezus heel intens naar Mattheüs. Het was een blik vol van liefde waarmee hij de zonden van die man verga, de zondaar en de tollenaar, die Jezus koos - tegen de wil van zijn leerlingen - om een van de twaalf te worden. St Bede de Venerabele schreef, toen hij deze passage van het Evangelie becommentarieerde, dat Jezus met barmhartige liefde naar Mattheüs keek en hem koos: miserande atque eligendo. [7]. Deze uitdrukking heeft mij zo geraakt dat ik het koos als mijn bisschoppelijke motto.

9. In de parabels die gaan over de barmhartigheid, laat Jezus de natuur van God zien als een Vader die nooit opgeeft totdat hij de misdadigers heeft vergeven en afwijzing heeft overwonnen met mededogen en liefde. We kennen die parabels goed, drie in het bijzonder: het verloren schaap, het verloren muntstuk, en de vader met de twee zonen (cfr Lucas 15:1-32). In deze parabels, wordt God steeds voorgesteld als vol van vreugde, vooral als Hij mag vergeven. Hierin vinden we de kern van de Blijde Boodschap en van ons geloof, omdat barmhartigheid wordt voorgesteld als een kracht die alles overwint, die ons hart vult met liefde, en troost brengt door vergeving.

Van een andere parabel kunnen we een goede les trekken voor ons christelijk leven. In antwoord op de vraag van Petrus hoe vaak we moeten vergeven, zegt Jezus: 'Ik zeg niet zeven keren, maar zeventig keer zeventig keren' (Mat; 18:22). Hij gaat dan verder met het verhalen van de parabel van de 'rusteloze knecht' die, als zijn meester hem roept om een groot bedrag terug te betalen, hem smeekt op zijn knieën voor barmhartigheid. Zij meester delgt de schuld. Maar als hij dan een mededienaar ontmoet die hem wat centen schuldig is en die hem op zijn beurt om barmhartigheid smeekt op zijn knieën, dan weigert de eerste dienaar en gooit hem in de gevangenis. Als de meester erover hoort, dan wordt hij boos, en doet de eerste knecht terug bij hem komen en zegt 'Zou gij niet ook barmhartigheid hebben moeten tonen aan uw mededienaar, zoals ik barmhartig ben geweest met u?' (Mat 18:33). Jezus besluit; 'Zoals mijn hemelse Vader zal doen aan ieder van u, als je uw broeder niet vergeeft vanuit uw hart' (Mat 18:35).

Die parabel bevat een diepe les voor ons allen. Jezus benadrukt dat de barmhartigheid niet alleen een actie van de Vader is, maar het is ook een criterium dat bepaalt wie zijn ware kinderen zijn. Kortom, wij worden opgeroepen tot barmhartigheid, omdat ons op de eerste plaats barmhartigheid ten deel is gevallen. Beledigingen vergeven wordt de duidelijkste uitdrukking van de barmhartige liefde, en voor ons Christenen is het een plicht waaraan we ons niet kunnen onttrekken. Hoe hard lijkt het ons soms om te vergeven! En toch is vergiffenis het instrument dat we in onze fragiele handen gekregen hebben om rust te krijgen in ons hart. Om woede en haat en geweld en wraak te laten wegvloeien is een noodzakelijke actie om vreugdevol te kunnen leven. laat ons daarom de aansporing van de Apostel ter harte nemen: 'laat de zon niet ondergaan over uw woede' (Ef. 4:26). Laat ons boven alles luisteren naar de woorden van Jezus die barmhartigheid tot een ideaal in het leven maakte en een criterium voor de geloofwaardigheid van ons geloof: 'Zalig zijn de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden' (Mt 5:7): de zaligspreking waar we speciaal naar zouden moeten leven dit jaar.

Zoals we kunnen zien in de Heilige Schrift is barmhartigheid het kernwoord waarmee Gods actie naar de mens toe wordt omschreven. Hij beperkt zich niet tot het verklaren van zijn liefde, maar maakt ze zichtbaar en tastbaar. Liefde, kan uiteindelijk nooit iets abstracts zijn. Vanuit haar natuur is ze steeds iets concreets: intenties, houdingen, en gedragingen in het dagelijkse leven. De barmhartigheid van God is zijn liefdevolle bezorgdheid voor ons. Hij voelt zich verantwoordelijk; dat wil zeggen, hij wil ons welzijn en wil ons gelukkig zien, vol van vreugde, en vredevol. Dat is het pad dat de barmhartige liefde van de Christenen ook moet volgen. Zoals de Vader liefheeft, zo ook moeten zijn kinderen. Net zoals hij barmhartig is, zo zijn ook wij geroepen tot barmhartigheid voor elkaar.

10. Barmhartigheid is het fundament waarop het leven van de Kerk is gebouwd. Al haar pastorale activiteiten zouden moeten worden beheerst door de zachtheid die ze duidelijk maakt aan de gelovigen; niets in haar prediking of in haar getuigenis in de wereld mag getuigen van een gebrek aan barmhartigheid. De geloofwaardigheid van de Kerk wordt gezien in hoe barmhartig ze is en tedere liefde. De Kerk heeft 'een eindeloos verlangen om barmhartigheid te tonen'. [8] Misschien zijn we al lang vergeten hoe we de weg van barmhartigheid moeten tonen en leven. De bekoring is aan de ene kant om ons eenzijdig te focussen op rechtvaardigheid en daardoor te vergeten dat dit weliswaar alleen de eerste stap is, alhoewel een noodzakelijke en onmisbare stap. Maar de Kerk moet verder gaan en moet streven naar een hoger en belangrijker doel. Aan de andere kant moeten we spijtig genoeg vaststellen dat barmhartigheid steeds meer schijnt te verdwijnen uit de bredere cultuur. In sommige gevallen lijkt het woord zelfs helemaal uit gebruik geraakt te zijn. Nochtans wordt het leven vruchteloos en steriel als er geen getuigenis is van barmhartigheid, als opgesloten in een barre woestijn. De tijd is gekomen voor de Kerk om de vreugdevolle roeping tot barmhartigheid weer op te nemen. Het is tijd om terug naar de fundamenten te keren en de zwakheden en problemen van onze broeders en zusters te dragen. Barmhartigheid is de kracht die ons doet ontwaken tot nieuw leven en ons moed geeft om met hoop naar de toekomst te kijken.




zondag 12 april 2015

De kleine Juliana: een kleine geschiedenis van de Heilige Juliana van Cornillon

 
 
Met dank aan Anne Francois-Junker het filmpje van de Heilige Juliana.
Met stemmen van E.H. Jan Philippe (God, natuurlijk), Luc Philippe (verteller), Karin en Raf, Loren, Alix en Marit Donvil.
 
Doe ons een plezier en bekijk het filmpje en bezoek de website: www.dekleinejuliana.be
 
 
 

Misericordiae Vultus: Bul voor het Heilig Jaar

Bul voor de aankondiging van het buitengewone Jubileum van de Barmhartigheid

Misericordiae Vultus

PP Franciscus, 
Bisschop van Rome, 
Dienaar van de Dienaren Gods, 
aan allen die deze brief lezen 
genade, barmhartigheid en vrede



1. Jezus is het gelaat van de barmhartigheid van de Vader. Deze woorden mogen wellicht het mysterie van het christelijke geloof samenvatten. De barmhartigheid is zichtbaar geworden in Jezus van Nazareth, heeft haar hoogtepunt bereikt in Hem. De Vader, 'reik aan barmhartigheid' (Ef. 2:4) heeft zijn Naam aan Mozes onthuld als een 'God barmhartig en genadig, traag in zijn toorn, en overvloedig van standvastige liefde en trouw' (Ex 34:6), heeft nooit gestopt om op verschillende manieren doorheen de geschiedenis Zijn goddelijke natuur te laten zien. In de 'volheid van de tijd' (Gal 4:4), toen alles volgens zijn heilsplan volbracht was, zond hij zijn enige Zoon naar deze wereld, geboren uit de Maagd Maria, om zijn liefde voor ons voor altijd duidelijk te maken. Al wie de Jezus ziet ziet de Vader (cfr. Joh 14;9). Jezus van Nazareth heeft door zijn woorden, zijn handelingen en heel zijn persoon de barmhartige liefde van God geopenbaard.

2. We moeten constant dit mysterie van de barmhartigheid overwegen. Het is een bron van vreugde, van sereniteit van vrede. Onze redding hangt ervan af. Barmhartigheid: het woord onthult het diepe mysterie van Gods Heilige Drievuldigheid. Barmhartigheid: de ultieme en hoogste daad waarmee God naar ons komt om ons te ontmoeten. Barmhartigheid: het is de fundamentele wet die leeft in het hart van iedere mens die oprecht kijkt in de ogen van zijn broeders en zusters op dit levenspad. Barmhartigheid: de brug die God en mens verbindt, die ons hart opent naar een hoop dat we geliefd zijn voor eeuwig ondanks onze zondigheid.

3. Af en toe worden we geroepen om nog aandachtiger te kijken naar deze barmhartigheid opdat we een nog doeltreffender teken zouden zijn van de werking van de Vader in onze levens. Dat is de reden waarom ik dit Buitengewone Jubileum van de Barmhartige Liefde heb afgekondigd als een speciale tijd voor de Kerk; een tijd waarin het getuigenis van de gelovigen nog sterker mag worden en meer effectief.

Het Heilige Jaar zal beginnen op 8 december 2015, de Feestdag van de Onbevlekte Ontvangenis. Dit liturgische feest herinnert ons wat God deed vanaf het prille begin van de geschiedenis van het mensdom. Na de zonde van Adam en Eva, wilde God de mens niet alleen laten in de val van het kwade. Zo richtte Hij dus zijn blik op Maria, de heilige en onbevlekte in de liefde (cf Ef 1:4), en koos haar als de Moeder van de Redder van de mens. Wanneer hij de zwaarte van de zonde ontmoet, reageert God met de volheid van zijn barmhartige liefde. Liefde zal altijd groter zijn dan gelijk welke zonde, en niemand kan grenzen stellen aan de liefde van God die altijd bereid is om te vergeven. Ik zal de vreugde hebben om de Heilige Deur te openen op het Feest van de Onbevlekte Ontvangenis. Op die dag zal de Heilige Deur een Deur worden van Barmhartigheid, waardoor iedereen die er door binnenkomt de liefde van God zal ervaren die troost, vergeeft en hoop doet ontvlammen.

Op de volgende Zondag, de derde zondag van de Advent, zal de Heilige Deur van de Kathedraal van Rome, dat is de Basiliek van St Jan van Lateranen, worden geopend. In de weken erna zullen de Heilige Deuren van de andere Pauselijke Basilieken worden geopend. Op dezelfde zondag zal ik aankondigen dat in iedere locale Kerk, in de kathedraal - de moederkerk van de gelovigen in een specifiek gebied- of alternatief een co-kathedraal of een andere kerk met een speciale betekenis, zal een Deur van Barmhartigheid worden geopend gedurende het Heilige Jaar. De locale bisschoppen laat ik het over om ook in andere heiligdommen waar grote groepen van pelgrims komen een Deur te openen, want bezoeken aan die plekken zijn altijd momenten van grote genade, voor mensen die een pad van bekering ontdekken. Ieder particuliere Kerk, zal zo betrokken zijn om dit Heilig Jaar te leven als een buitengewoon moment van genade en spirituele vernieuwing. Zo zal dit jubileum gevierd worden in Rome en in de locale kerken als een zichtbaar teken van de universele eenheid van de Kerk.

4. Ik heb gekozen voor 8 december omwille van de rijke betekening van deze dag voor de recente geschiedenis van de Kerk. Ik zal zo de Heilige Deur openen op de vijftigste verjaardag van de sluiting van het tweede vaticaanse oecumenische concilie. De Kerk voelt een grote nood om deze gebeurtenis levend te houden. Met dit concilie, trad de Kerk binnen in een nieuwe fase van haar geschiedenis. De concilievaders voelden sterk, als een ware ademzucht van de Heilige Geest, dat ze over God moesten praten met de mannen en vrouwen van hun tijd in een toegankelijkere manier. De muren die de Kerk te lang een soort fort hadden gemaakt werden geslecht en de tijd was gekomen om het Evangelie op een nieuwe manier te verkondigen. Het was een nieuwe fase in dezelfde Evangelisatie die er reeds was van bij het begin. Het was een frisse aanpak voor alle christenen om getuigenis af te leggen van hun geloof met groter enthousiasme en overtuiging. De Kerk voelde de verantwoordelijkheid om een levend teken te zijn van de liefde van de Vader in de wereld.

We herinneren de moedige woorden van St Johannes XXIII die het concilie opende met de indicatie van de weg die gevolgd moest worden: Nu wil de Bruid van Christus liever het medicijn van de barmhartigheid gebruiken dan de wapens van de strengheid ... De Katholieke Kerk, die de Katholieke Waarheid hoog houdt als een toorts op dit oecumenische concilie, wil zich tonen als een liefdevolle moeder voor allen; geduldig, zacht, bewogen door medeleven en goedheid naar haar kinderen die van haar verwijderd zijn.' [2]. De Zalige Paulus VI sprak op een gelijkaardige manier op het einde van het concilie: 'We wijzen erop dat barmhartigheid het belangrijkste religieuze principe was op dit conclie ... het oude verhaal van de Goede Samaritaan was het model van de spiritualiteit van dit concilie .... een golf van affectie en van bewondering vloeide van het concilie over de moderne wereld van de mensheid. Dwalingen werden veroordeeld, jazeker, omdat barmhartigheid niets minder vraagt dan de waarheid, maar voor individuelen zelf was er slechts erkenning, respect en liefde. In plaats van deprimerende diagnoses, aanmoedigende behandelingen; in plaats van smachtende predicaties, boodschappen van vertrouwen vanuit het concilie voor de hedendaagse wereld. De waarden van de moderne wereld werden niet alleen gerespecteerd, maar gewaardeerd, haar inspanningen gewaardeerd, haar verlangens gezuiverd en gezegend ... Een ander punt moeten we hierover benadrukken: al deze rijke leer is gekanaliseerd in een richting, de dienst aan de mens, in iedere omstandigheid, in iedere zwakheid en nood.' [3]

Met deze gevoelens van dankbaarheid voor alles dat de Kerk ontvangen heeft, en met een gevoel van verantwoordelijkheid voor de taak die ons wacht, zullen we de drempel van de Heilige Deur vol vertrouwen oversteken met de kracht van de Verrezen Heer, die ons constant steunt op onze pelgrimsweg, ons zal ondersteunen. Moge de Heilige Geest, die de stappen van de gelovigen leidt in samenwerking met het werk van verlossing door Christus, ons de weg tonen en het Volk van God ondersteunen opdat zij het gelaat van barmhartigheid mogen beschouwen. [4].

5. Het Jubileum Jaar zal sluiten met de liturgische plechtigheid van Christus Koning op 20 november 2016. Op die dag, wanneer we de Heilige Deur zullen verzegelen, zullen we boven alles vervuld worden met een gevoel van dankbaarheid en dankzegging voor de Allerheiligste Drievuldigheid die ons deze buitengewone tijd van genade wil schenken. We zullen heel het leven van de Kerk, van de mensheid, en van heel de cosmos toewijden aan de Heerschappij van Christus, en hem vragen om zijn genade over ons uit te gieten als de morgendauw, opdat iedereen mag samenwerken voor een betere toekomst. Hoe verlang ik ernaar dat dit jaar ons verdiept in barmhartigheid, zodat we kunnen uitgaan naar ieder man en vrouw, en de goedheid en zachtheid van God mag brengen! Moge de balsem van de genade iedereen bereiken, zowel de gelovigen als hen ver weg, als een teken dat het Koningschap van God reeds onder ons is.

[eerste deel - eigen vertaling]


zaterdag 11 april 2015

Vlaamse Christendemocratie defenestreert Christus: de hypocriete 'moed' van Miet Smet

Overal in de wereld komen Katholieken deze dagen samen om te bidden voor het welslagen van de synode over het gezin, met een tweede sessie in oktober 2015. Bidden voor een  bevestiging van de Katholieke moraal en het vinden van wegen om catechese op eigentijdse wijze krachtig te verkondigen.

Ondertussen schijnt West-Europa in hoog tempo te proberen de cultuur van de dood door ieders strot te rammen. In alle parlementen zijn wetsontwerpen bezig om de abortuswetten nog verder te liberaliseren en euthanasie een volgend 'recht' te maken. Mevrouw Miet Smet schijnt er trots op te zijn. 'We hebben de regering niet doen vallen' over de fundamentele gift van God: het leven.

Als mevrouw Smet zich daar zo moedig in vindt, en de rest van CD&V daarover instemmend zwijgt, dan moeten ze ook de 'moed' hebben om Christus uit hun naam te schrappen. Dan maar humanistisch zoals het CDH. Met de menselijkheid van de moordenaar.

Europa is inderdaad de oude schoonmoeder van de wereld aan het worden... [dixit PP Franciscus]


Reactie van Mgr Cattenoz, aartsbisschop van Avignon op de cultuur van de dood in Frankrijk:




'Ik ben geraakt door het feit dat de Assemblée de bezinningsperiode van zeven dagen wil schrappen die aan vrouwen die abortus willen plegen, vraagt om goed te bezinnen en eventueel hulp te vragen. Ik sta echt perplex te zien dat als je een wasmachine of een auto koopt op het internet, dat je acht dagen moet wachten op bevestiging van de aankoop, en dat u zich kan terugtrekken. Een vrouw kan nu zo maar het kind doden dat zij draagt - dat is wat er gebeurt - en ze kan zich niet meer bedenken.

Dat men het recht heeft om acht dagen te wachten als men materiaal koopt, en dat maar zo het recht heeft om een kind te doden dat men draagt! - wat, zoals moeder Theresa het zei, de kwalijkste misdaad is die men kan doen, want een moeder wil een kind doden dat ze draagt in haar schoot, kwaad doen aan het leven dat men draagt.

Ik denk echt dat de députés beter zich wat bezinnen om beter te kunnen werken in plaats van nachtelijke stemmingen te houden, maar in betere omstandigheden, overdag, want deze nachtelijke stemmingen die ongemerkt voorbij gaan zijn een schandaal voor de menselijkheid. Als ik députés van links, van rechts, van het centrum hoor zeggen 'Monseigneur, dat is niet zo erg, dat is hoe de maatschappij vandaag werkt' ... het spijt me, maar een kind is geen auto of een wasmachine.

Ik geef mijn mening niet alleen als bisschop, maar ook als mens. Als burger, heb ik ook het recht om me uit te drukken; ik zie niet in waarom men het recht zou hebben, omdat men minister is van volksgezondheid, om dingen voor te stellen die tegen iedere antropologie in gaan. Vraag het aan de filosofen, vraag het aan de medische wetenschappers: ze zullen u allen zeggen dat een foetus reeds een mens in wording is, een menselijke persoon in wording; dat is geen ding.

Toen ik aalmoezenier was in een Katholieke school, wilde de directrice dat de meisjes een stage gingen doen in een moederhuis om een aspiratie-abortus mee te maken, om stukjes mens te zien, handjes, voetjes: ik daag de minister van volksgezondheid uit om te zien of mijn mening die is van een bisschop of simpelweg die van een menselijke persoon die nadenkt met zijn intelligentie over het schandaal van de tekst die deze nacht gestemd is.

Ik oordeel niet over mensen - ik zeg dat altijd als ik stelling neem - maar ik oordeel de gedragingen. Zo veroordeel ik de personen die députés zijn en vannacht gestemd hebben; ik zeg het hun omdat ik het recht heb om te zeggen tegen hen die door de natie gekozen zijn dat ze hun verstand verloren hebben. Ik denk dat het grote probleem van onze samenleving is dat onze verkozenen zich met veel dingen bezig houden, maar houden ze zich echt bezig met het goed voor de mens?

Men moet eerst eens nadenken over wat de mens echt is, want het zijn lobbies die ons leiden, op alle domeinen. Het zijn lobbies die men op een zeker moment ziet opduiken, net zoals bij le mariage pour tous. Veel socialistische députés hebben me vroeger gezegd: we hebben geen nieuwe wet nodig, het volstaat om de naam te veranderen van PACS, om een specifieke naam te vinden voor homosexuele vriendschappen, die duurzame vriendschappen zijn die ik wil respecteren, maar laat het ons geen huwelijk noemen. Het huwelijk, in onze vocabulaire, is de liefde die open staat voor het leven. Twee homosexuelen kunnen een vriendschap koesteren, maar dat staat niet open voor het leven: dat is niet een bisschop die spreekt, dat is gewoon het gezonde verstand van een mens.


Mgr. Jean-Pierre Cattenoz,
Bisschop van Avignon.
10 april 2015


wapenschild van wikipedia: SanglierT

Jaarlijkse Meibedevaart: maandag 4 mei om 19.30 uur

Op maandag 4 mei wordt een processie georganiseerd van de Kathedraal naar de Basiliek, vertrek om 19.30 uur aan de Kathedraal.

Hopelijk vinden ze dit jaar eens nieuwe voorbeden uit.