donderdag 16 oktober 2014

Naar een katholiek gedoogbeleid?

Men kan veel zeggen over wat er tegenwoordig in de Katholieke Kerk gebeurt, maar persoonlijk vind ik het erg droef en beschamend.
Het zou niet mogen zijn dat kardinalen zo publiekelijk ruzie maken.
Het zou niet mogen zijn dat synoderapporten over zo een belangrijk thema, nadien moeten worden 'bijgestuurd'.
Het zou niet mogen zijn dat uit die rapporten moet blijken dat wat sommige kardinalen blijkbaar verdedigen en geloven, mijlenver van de huidige katechismus staat.
Het zou niet mogen zijn dat in Vlaanderen het officiële orgaan van de Vlaamse bisschoppen, KerkenLeven, zich eenzijdig en volledig schaart achter een liberale visie die geenszins te verzoenen is met de Katholieke leer tot op heden. Het negeren van andere meningen en het ongenuanceerd ijveren voor de visie-Bonny, die toch echt niet een genuanceerde main-stream visie is binnen de Katholieke Kerk, is erg jammer te noemen.

Rest ons maar te bidden dat het inderdaad allemaal goed afloopt ...  Maar dit heeft wonden geslagen voor jaren. En als die twijfel over de meest essentiële nucleus van de samenleving ook nog moet aanduren tot een volgende synode, dan mag men de restjes van de Katholieke Kerk in Europa nadien samenvegen ... met dank aan onze bisschoppen.

zondag 12 oktober 2014

Aanbidding 2 oktober 2014



Aanbiddingsuur 2 oktober 2014
Omwille van de Rozenkransmaand werden de 5 glorierijke mysteries overwogen met een kleine toelichting.


Adoro te

Ik aanbid U Godheid 
in verborgen staat.
Die in broodsgedaante
waarlijk schuil hier gaat.
Heel mijn hart deemoedig
U zijn hulde reikt.
Daar het U beschouwend 
t'enemaal bezwijkt.

Smaak, gezicht en tastzin,
t'wordt hier al misleid.
Door 't gehoor alleen maar
heb ik zekerheid.
Ik geloof al wat ons
Gods Zoon heeft gezegd.
't Woord der Waarheid zelf is
Boven alles echt

Aan het kruis verborgt Gij
slechts uw goddelijkheid.
Hier verbergt Gij tevens
Uwe menselijkheid.
Beide toch gelovend
hetend beide waar.
Vraag ik wat eens vroeg de 
goede moordenaar.

'k Zie niet zoals Thomas
Uwe wonden wijd.
Maar dat Gij mijn God zijt
met hem ik belijd.
Doe m'in U geloven
immer meer en meer.
Op u vurig hopen
U beminnen, Heer.


Gebedsintenties van de Paus: oktober

Algemeen: Dat de Heer vrede mag schenken aan die delen van de wereld die het meest door oorlog en geweld worden geteisterd.

Voor de Evangelisatie: Dat WereldMissiedag in iedere gelovige de ijver mag hernieuwen om het Evangelie naar alle uiteinden der aarde te brengen.



Naar buiten met de vreugde van het Evangelie

Heer Jezus Christus,
Gij, immer aanwezige vreugde
in het hart van ons bestaan,
vuur ons aan om U te herkennen 
in de schepping en in de schriften,
in het mysterie van het kruis
en in elke mens.

Geef dat wij ons niet opsluiten
in het comfort van ons eigen wereldje.

Wek ik ons de heilige onrust
die ons naar buiten doet gaan
om van anderen te ontvangen
en om anderen te laten delen
in de genade van Uw aanwezigheid,
Dit vragen wij U, Heer, Gij die liefde zijt,
in de Vader en de Geest,
God, onze vreugde en onze kracht;

Amen



Overweging van de glorievolle geheimen:

De verrijzenis van Jezus
De hemelvaart van Jezus
De Nederdaling van de heilige Geest over de apostelen
De tenhemelopneming van Maria
De kroning van Maria in de hemel




Litanie van het Heilig Sacrament

Heer, ontferm U over ons. Christus ontferm U over ons.
Heer, ontferm U over ons.
Christus, aanhoor ons. Christus verhoor ons.
God, hemelse Vader, ontferm U over ons.
God, heilige Geest, ontferm U over ons.
God Zoon, Verlosser van de wereld, ontferm U over ons
Heilige Drievuldigheid, één God, ontferm U over ons.

Jezus, werkelijk tegenwoordig in het allerheiligste Sacrament, ontferm U over ons
Verborgen God en Zaligmaker,
Waar hemels brood,
Levend brood, dat uit de hemel is nedergedaald,
Bron der genaden,
Altijddurende offerande,
Gaaf boven alle gaven,
Gedenkteken van Gods wonderwerken,
Reispenning van de stervenden,
Pand der toekomstige heerlijkheid,
Wees genadig, spaar ons, Heer.
Wees genadig, verhoor ons, Heer.
Van het onwaardig nutten van het allerheiligste Sacrament, verlos ons, Heer.
Van alle oneerbiedigheid,
Van alle traagheid en lauwheid,
Door de onschatbare liefde, die U bewogen heeft om dit H Sacrament in te stellen,
Door het wonderbare geduld, dat Gij gedurig beoefent in het verdragen van zoveel smaad, die U in dit heilig Sacrament wordt aangedaan,
Wij, zondaars, wij bidden U, verhoor ons.
Dat het U believe ons altijd te bewaren in een levendig geloof aan uw wezenlijke tegenwoordigheid in het H. Sacrament, 
Dat het U believe ons een ware godsvrucht en eerbied tot dit H Sacrament te verlenen,
Dat het U believe ons, door het waardig ontvangen van dit H Sacrament, in uw genade te bewaren en voor alle zonden te behoeden,
Dat Gij ons niet laat sterven zonder dit H Sacrament ontvangen te hebben,

Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, spaar ons, Heer.
Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, verhoor ons, Heer.
Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt, ontferm U over ons.

Heer, ontferm U over ons. Christus, ontferm U over ons.
Heer ontgerm U over ons. 

Onze Vader



Laten wij bidden,
O God, die ons dit wonderbaar Sacrament de gedachtenis van uw lijden hebt nagelaten, wij bidden U, geef dat wij de heilige mysteriën van uw Lichaam en Bloed zo eerbiedig eren, dat wij de vrucht van uw verlossing gedurig in ons mogen gevoelen, die met de Vader, in de eenheid van de H Geest, leeft en heerst in alle eeuwen.
Amen.

Tantum ergo Sacramentum,
Veneremur cernui.
Et antiquum documentum,
Novo cedat ritui
Praestet fides supplementum
Sensuum defectui

Genitori Genitoque
Laus et Jubilatio
Salus, honor, virtus quoque
Sit en benedictio
Procedenti ab utroque
Compar sit laudatio.


Een parochie die samen bidt, blijft bestaan.
Dank aan E.H. Jan Philippe voor de begeleiding van het aanbiddingsuur. 
In de oktobermaand is er in de  Basiliek voor de H Mis van 17.30 (ma-woe-vr) het rozenkransgebed.






woensdag 8 oktober 2014

De pracht van de Waarheid: Over de gematigde islam

Het is tegenwoordig in de mode om te spreken over de 'gematigde of échte islam' bij de kerkelijke, morele en politieke overheden, wanneer ze geconfronteerd worden met de dramatische gebeurtenissen in Irak en Syrië en de barbarij van het islamitische kalifaat.

Wel, laten we de woorden van deze autoriteiten serieus nemen en laat mij een overweging toe, hoe die gematigde islam een religie van respectvolle vrede tussen mensen zou zijn, van vrijheid, van wettigheid en naties. Want als we willen dat dat concept van 'gematigde islam' geen bedrog zou zijn, dan moet men ook een aantal veroordelingen of revisies aanvaarden:

De gematigde islam zal haar fundamentele dogma over het niet-gecreëerde Woord (de koran) moeten heroverwegen dat de koran de Openbaring van het Boek is zonder enige tussenkomst van de menselijke rede. Dat niet-gecreëerde Woord wordt voorgesteld als de Openbaring van Allah (een exemplaar van de koran is in de hemel), en dus zijn pogingen tot exegese of hermeneutiek om de agressieve verzen te interpreteren onmogelijk.

De gematigde islam zal een rol moeten voorzien van de menselijke rede om de wil van Allah te begrijpen want God zou geen kwaad en geweld bevelen.

De gematigde islam zal de fundamentele houding van de moslim moeten wijzigen die erin bestaat om de feiten en gebaren van de profeet te imiteren. Zoals de koran en de hadiths Mohammed voorstellen als een oorlogskrijgsheer, die gevangen onthoofdt, die de steniging en het geweld tegen vrouwen beveelt, die de slavernij aanmoedigt, die blasfemie bestraft met  de dood van ongelovigen, die 18 vrouwen trouwt, en die pedofilie aanmoedigt door zijn huwelijk met een meisje van 6 jaar. Het spreekt dus vanzelf dat de gematigde preken deze handelingen zullen verbieden.

De gematigde islam zal dus de jihad moeten afzweren als oorlog opdat de wereld Da-er Islam (islamgebied) wordt. De gematigde islam zal de Takyia moeten verwerpen (de kunst van het liegen en bedriegen) tegenover de ongelovigen.

Dan, en dan alleen, als de gematigde islam dit allemaal verwerpt, dan zullen we een religie van vrede hebben. Ik heb gematigde moslims ontmoet maar zij kenden de islam niet ofwel hadden ze de islam verlaten.

E.H. Fabrice Loiseau

Zie saintfracoisdepaule.fr




zondag 5 oktober 2014

Gebed voor de synode

Zie: http://www.rkkerk.nl/bestanden/24-09-2014%20Gebedsdag%2028%20september%202014%20gebeden.pdf

GEBED TOT DE HEILIGE FAMILIE VOOR DE SYNODE

Jezus, Maria en Jozef,
in u beschouwen wij
de luister van de ware liefde
en met vertrouwen wenden wij ons tot u.

Heilige Familie van Nazaret,
maak ook van onze gezinnen
plaatsen van gemeenschap en gebed,
authentieke scholen van het Evangelie
en kleine huiskerken.

Heilige Familie van Nazaret,
laat gezinnen nooit meer ervaren
wat geweld is, uitsluiting en scheiding:
dat ieder die gewond is of te schande gemaakt,
spoedig vertroosting en genezing mag ervaren.

Heilige Familie van Nazaret,
laat de komende Bisschoppensynode
ons meer bewust maken
van de heiligheid en onschendbaarheid van het gezin
en van zijn schoonheid in het plan van God.

Jezus, Maria en Jozef,
wil ons horen en verhoren.

Amen.

Naar de anglicanisering van de Katholieke Kerk?

Vandaag begint de synode over de familie in het Vaticaan. Sinds de voorbereiding en de 'prelude' van kardinaal Kasper is er al heel wat inkt gevloeid. En allemaal zeggen de berichten dat de leer van de Katholieke Kerk zou veranderen. Pastoraal of effectief, valt dan af van de gehoorde bron.

Maar wat het ook wordt, het klinkt zoals de introductie van de abortuswet in ons land. Die is voorgesteld met casuïstiek met buitengewoon uitzonderlijke en trieste gevallen, en natuurlijk zou abortus alleen in die buitengewoon zeldzame casuïstiek van toepassing zijn. Het resultaat is dat tegenwoordig alles mogelijk lijkt, en dat een kind vogelvrij is tot het embryo voldoende weken en cellen heeft verzameld om veilig te zijn. Om na de geboorte weer meteen vatbaar te zijn voor euthanasie. Want kindereuthanasie wordt voorgesteld als iets buitengewoon zeldzaam en alleen bij heel uitzonderlijke gevallen. Maar als er morgen toch nog een kind met trisomie 21 wordt geboren (de fameuze professor Dawkins stelde het al voor: weg met kinderen met Down, en gewoon opnieuw proberen), is het alleen maar wachten of iedereen vindt dat toch ondraaglijk lijden en mag men er euthanasie op doen... Indien die gevallen zo uitzonderlijk zijn, kan men beter de wet niet veranderen, en in die zo uitzonderlijke gevallen de casuïstiek voor de rechter brengen.

Net zo begint nu blijkbaar de Katholiek Kerk te draaien. Nog ruggegraatlozer eigenlijk: de wet wordt niet veranderd, we gaan ze alleen pastoraal interpreteren. Resultaat: wat vandaag verboden wordt, is morgen gedoogd, en overmorgen de nieuwe wet. Dat gebeurde ook bij de anglicanen over hun ambten, en iedereen weet hoe dat geëindigd is.

En dan is er nog de joker-oplossing: we laten de bisschoppenconferenties locaal beslissen hoe de moraal mag worden. Ik zie het al voor me: In Vlaanderen mag men katholiek hertrouwen, en in Congo niet. Maar wat als een Vlaming dan met een Congolese trouwt? Is Christus dan niet voor iedereen dezelfde? Is de moraal die Christus predikt in het Evangelie dan niet meer van kracht, of had Christus gewoon door de 'druk van die tijd' niet de durf om de moraal aan te passen aan de noden van Antwerpen en omstreken? Als de katholieke moraal verschilt per regio, dan heeft men gewoon de rede achter zich gelaten. En dan is er nog maar één antwoord op de vraag of een redelijke mens anno 2014 nog kan geloven in de Christus van die Kerk: Neen.

Tijd dus om te bidden dat Christus niet uit Zijn Kerk wordt gezet. Want daar draait het bij de anglicanen uiteindelijk op uit. Gelukkig leert de geschiedenis van de Katholieke Kerk dat dwalingen na een tijdje ook wel weer worden rechtgezet. Wat niet wil zeggen dat we niet mogen hopen dat onze Kerk haar rug recht houdt, ook als is dat niet populair bij sommigen.


donderdag 2 oktober 2014

"Comité van de Verenigde Naties: een Zwaard tegen de vrijheid van religie."

Enige tijd geleden heeft de Verenigde Naties op harde wijze de Katholieke Kerk gesommeerd om abortus en contraceptie te promoten.

Enkele punten uit het antwoord van de Heilige Stoel:

[...]

(6) Aan de andere kant heeft het comité (van de rechten van het kind) belangrijke onderscheiden tussen de Heilige Stoel, de Vaticaanse Staat en de wereldwijde Katholieke Kerk over het hoofd gezien, ondanks de herhaaldelijke uitleg van de Heilige Stoel in haar rapporten, geschreven antwoorden en interactieve dialoog. Dit heeft, inter alia, geleid tot de zware misverstanden van de internationale wettelijke verplichtingen van de Heilige Stoel onder dit verdrag.

 (7) De ernst van dit onbegrip over de natuur van de Heilige Stoel, zowel haar interne wetgeving als haar internationale rechtspersoonlijkheid, komt misschien nog het best naar voor, bijvoorbeeld in de Concluding Observation para 8, waarin 'religieuze gehoorzaamheid' volgens canons 331 en 590 van de Codex Iuris Canonici, wordt geïnterpreteerd als een vorm van 'kerkelijke regering', waarbij de de Heilige Stoel wordt geacht om de dagelijkse activiteiten van de priesters, religieuzen en leken te controleren die in gebieden van andere Souvereine staten wonen.

 [...]

(9) De Heilige Stoel wil onderstrepen dat het behandelorgaan (van de VN) zich is gaan interesseren in het canonieke recht dat een juridisch systeem is dat niet te vergelijken is met dat van particuliere staten. Met andere woorden, alleen de wetten van de Vaticaanse Stadstaat zijn te vergelijken met dat van Staten die deel uitmaken van de conventie. Niet onverwacht dus  is de positie in para 8. (CRC/C/VAT/CO/2), gebaseerd op een verkeerde interpretatie van canons 331 en 590, en is fundamenteel verkeerd, ...

[...]

10. Van een meer algemeen belang, voor alle Staten, is dat para 8. een controversiële nieuwe aanpak heeft voor wat 'jurisdictie' is, die duidelijke het algemene verstaan van dit concept in de internationale wetgeving tegenspreekt.

a) In het  bijzonder bevat para 8. dat door 'de conventie te ratificeren' een Staat zich 'ertoe verplicht om deze conventie te implementeren' door 'individuelen en instellingen' die leven en werken in het grondgebied van andere Staten. In het geval van de Heilige Stoel zou dat dus betekenen dat ze een 'universele wettelijke jurisdictie' zou hebben over de meeste ratificerende Staten.

[...]

c) Omwille van de extreem zware gevolgen die een dergelijke verkeerdelijke benadering zou hebben voor relaties tussen Staten, benadrukt de Heilige Stoel, nog maar eens, dat volgens de internationale wetgeving en de gewoonte onder Staten, de Heilige Stoel een conventie niet ratificeert in naam van iedere individuele Katholiek in de wereld, en daardoor dus ook niet de verplichting heeft om deze conventie te implementeren in het grondgebied van andere staten namens de Katholieken, hoe ze ook mogen georganiseerd zijn.

[...]

17.

a). In een duidelijke en openlijke schending van de 'normale betekenis' van de termen zoals gebruik in de Conventie voor de rechten van het Kind verdedigen de Concluding Observations 'in hun context en in het licht van haar doel' abortus. Dit is volledig onaanvaardbaar en zo een aanbeveling is onverenigbaar met het fundamentele doel en de functie van de internationale rechtsorde. Volgens de conventie hebben kinderen recht op 'wettelijke protectie, zowel voor als na hun geboorte (18 art 1; Preambule para 9.) Daardoor dwalen de Concluding Observations ook volledig af van het kind haar 'recht op leven' (art 6) en haar recht op 'prenatale en postnatale geneeskundige verzorging' (art 24.2.d). Daar komt nog bij dat het afwijkt van het principe dat kinderen niet zouden mogen gediscrimineerd worden op basis van 'geboorte' (art 2).

b) De Heilige Stoel erkent de verschillende omstandigheden waarin mensen leven, en velen in tragische omstandigheden, maar de Concluding Observations promoten de 'diverse vormen van familie' als een principe. Deze betiteling is niet terug te vinden in de Conventie, noch een definitie ervan. Het is goed te herinneren dat de Internationale Wet van de Rechten van de Mens zowel staten als samenlevingen verplicht om de familie te beschermen, gebaseerd op het huwelijk tussen één man en één vrouw, de 'natuurlijke en fundamentele groepseenheid van de gemeenschap'. De Conventie erkent dit principe als ze deze wet inschrijft in haar preambule in paragrafen 3 en 4 en erkent de familie als 'de fundamentele groep van een gemeenschap en de natuurlijke omgeving voor de groei en het welzijn van ... kinderen,' die 'de nodige bescherming en hulp moet geboden worden zodat ze volledig haar taak in de gemeenschap kan opnemen'. (preambule para 5).

[...]

18. De fundamentele premissen zoals voorgesteld in para 8 van de Concluding Observations verstoren de hele Concluding Observations en doen het comité zich moeien met zaken die beschermd zijn door de vrijheid van religie. Bijvoorbeeld worden er suggesties gemaakt naar de: a) interpretatie van de Schrift, b) veranderingen in geloof en moraal, d) veranderingen in het canonieke recht en e) de vorm van kerkelijke hiërarchie.

[...]

20. Andere commentaren bijvoorbeeld, gemaakt door de Concluding Observations promoten negatieve stereotypering en manifestaties van intolerantie tegen leden van de Katholieke Kerk.  [..] Een redelijke toeschouwer mag besluiten dat het principe van niet-discriminatie word gebruikt op een ongenuanceerde wijze, met name als een zwaard tegen de vrijheid van religie.

[...]

22. De Concluding Observations bevatten onjuiste verklaringen waarvoor geen enkel bewijs is. Meer nog, heel wat materiaal dat door de Heilige Stoel werd ingediend, in het bijzonder over kinderbescherming werd genegeerd en afgewezen. Ten slotte werden antwoorden die door de Staat gegeven werden en niet in lijn werden beschouwd met de suggesties, geïnterpreteerd alsof geen antwoord was gegeven.


_____


De Heilige Stoel laat dus openlijk weten dat de VN een cultuurstrijd tegen de Katholieke Kerk is begonnen. Net als heel wat internationale instellingen. Hopelijk mogen we dus ook van onze Vlaamse Bisschoppen een krachtige verdediging verwachten van het klassieke huwelijk en gezin, en de Cultuur van het Leven.

woensdag 1 oktober 2014

Naar buiten met de vreugde van het Evangelie


Heer Jezus Christus,
Gij, immer aanwezige vreugde
in het hart van ons bestaan,
vuur ons aan om U te herkennen
in de schepping en in de schriften,
in de sacramenten en in ons bidden,
in het mysterie van het kruis
en in elke mens.

Geef dat wij ons niet opsluiten
in het comfort van ons eigen wereldje.

Wek in ons de heilige onrust
die ons naar buiten doet gaan
om van anderen te ontvangen
en om anderen te laten delen
in de genade van uw aanwezigheid,
Dit vragen wij U, Heer, Gij die liefde zijt,
in de Vader en de Geest,
God, onze vreugde en onze kracht.

Amen

+Patrick Hoogmartens, bisschop van Hasselt

Naar buiten met de vreugde van het Evangelie