dinsdag 10 oktober 2017

Brief van Mgr Egan, bisschop van Portsmouth: Mensen brengen tot Jezus door Zijn Kerk.

De bisschop van Portsmouth (Verenigd Koninkrijk), Mgr Philip Egan, spreker op het symposium SACRA 700 (de lezing is nog te beluisteren op radiomaria.nl) heeft weer een hele mooie herderlijke brief geschreven, die ook voor ons relevant kan zijn:


Mgr Philip Egan, op de paarsdemerstraat, bij de processie ter herdenking van 700 jaar Sacrament van Mirakel.


Pastorale brief van de bisschop om voorgelezen te worden in alle kerken en kapellen van het bisdom Portsmouth op 24 september 2017, de 25ste zondag door het jaar.

Mensen naar Jezus brengen doorheen de Kerk.



Broeders en zusters,

Vandaag is het de 25ste zondag door het jaar, een dag van dankgebed voor de oogst, en ook het feest van OLV van Walsingham, en meteen mijn 5de wijdingsverjaardag als bisschop. Er is de laatste vijf jaar veel gebeurd, veel waar we God dankbaar voor kunnen zijn. Maar terwijl ik steeds meer de parochies en scholen, de priesters en de mensen, leer kennen, is er in mij ook door gebed en reflectie een visie gevormd van waar God wil dat ik de mensen van ons bisdom naar leidt in de volgende tien jaar, bouwend op alles wat daarvoor komt.

Dus hier zijn mijn hoop en aspiraties voor de toekomst als uw herder en pastor. Ze zijn opgebouwd rond vier prioriteiten.

Op de eerste plaats, missie en evangelisatie. In de voorbije tientallen jaren zijn we als Katholieken goed geweest in de catechese en 'sacramentalisering' maar heel wat minder effectief in evangeliseren en bekeren. 3,2 miljoen mensen wonen in het gebied van ons bisdom, waarvan 230 000 gedoopte Katholieken. Door vriendschap, woorden, diensten en voorbeeld, zend Jezus ons uit als zijn ambassadeurs. Hij wil dat wij contact hebben met al deze zielen zodat we zij het Evangelie kunnen horen, Hem ontmoeten in Zijn Kerk, geluk mogen vinden en op een dag ook de hemel bereiken. Denk er zo over: de Heilige Geest is voor ons uit gegaan en, als in de parabel van de pachters in het Evangelie van vandaag, de oogst is rijp. Dus laat ons het veld ingaan en afvragen: Hoe kunnen we het oogsten? Hoe kunnen we die miljoenen anderen bereiken? De dichtstbijzijnste doel is de evangelisatie van het individu, maar het ultieme doel is de doordeseming van gemeenschap en cultuur, van kunsten en wetenschap, van politiek en economie, alles wat mensen doen.

Ten tweede, de bekering van Katholieken. De praxis is ongeveer 13%. Wat gaan we doen met de andere 87%? Als iedereen nu een nog-niet-praktiserende Katholiek naar de Mis brengt, dan zouden we onze congregatie verdubbelen en gemeenschappen veranderen. Nog zorgwekkender is dan peilingen aantonen dat ongeveer 50% van practiserende Katholieken niet eens zeker zijn dat God bestaat. Wat kunnen we doen dan om alle Katholieke te helpen, zij die practiseren en zij die dat niet doen, om tot een diepere persoonlijke liefde voor Jezus in de Eucharistie  te komen, om meer intentionele volgelingen te zijn, om hun charisma's te ontdekken en om meer actief betrokken te worden in de missie van de Kerk? Geloof, moet meer zijn dan een zondagse routine. Het gaat over spirituele bloei. Het gaat over roeping, vorming en dienst. Het gaat over getuigenis thuis, op school, op het werk. Iedere Katholiek moet toch horen tot een vormingsgroep, bv een bijbelstudie, een gebedsteam of een caritatief werk?

Ten derde, het totale vertrouwen op de Heilige Geest. We moeten bidden. We hangen volledig af van God en Zijn Voorzienigheid. Laat ons een worden met het Hart van Jezus. Laat ons ons hart volledig openen voor de Heilige Geest. Laat ons Hem vragen om ons hart te vullen met moed en kracht, met passie, vreugde en creativiteit. Dat hij nieuwe methoden mag inspireren en nieuwe dienstbaarheid, onze ecclesiale structuur veranderen van onderhouden naar missie. Meer van hetzelfde doen, zal niet werken. We hebben een frisse energie en vitaliteit nodig. Laat ons God vragen, geleid door de Heilige Geest, om ons nog eens opnieuw tot een jonge, levendige en missionaire Kerk te maken, gelovig en trouw, moedig, modern en gastvrij.

Ten vierde, naar buiten gericht. Al onze parochies en scholen moeten dienstencentra zijn die naar buiten gericht zijn, vooral naar de vluchtelingen, armen, de mensen in nood. Parochies die focussen op 'gemeenschap bouwen' worden al gemakkelijke members-clubs, de priester een kapelaan, de gelovigen 'consumers'. Maar de Kerk bestaat niet om een gemeenschap te bouwen, maar te communiceren. Parochies of scholen zijn geen doel op zich of holy-huddles. Jezus heeft ons hier gezet om onze buren te helpen.

Deze vier prioriteiten (missie, het bekeren van Katholieken, vertrouwen op God, en naar buiten gericht zijn) leiden ons naar 3 aandachtspunten.

Ten eerste, de jeugd, op jonge alleenstaanden, mannen en vrouwen, jong gehuwden en jonge families: wat kunnen we doen om hen het geschenk van het Geloof doorheen de Kerk, bijbel en traditie te geven? Hoe kunnen we bekkeren, vormen en hen toerusten om hen te maken tot vreugdevolle missionaire volgelingen? We hebben 91 parochies, 40 religieuze gemeenschappen, 76 Katholieke scholen met 30 000 studenten. Hoe kunnen we het geloof beter overbrengen op de jeugd?

Dan, om roepingen te promoten: we moeten daar echt voor bidden, het bevorderen roepingen in alle levensstaten en alle diensten in de Kerk, vooral de roepingen tot het priesterschap. Welke nieuwe strategie├źn kunnen we ontwikkelen?

Ten derde, we moeten onze middelen goed aanwenden: we moeten onze eigendommen en financi├źn goed managen, we moeten ons God-gegeven patrimonium flexibeler en meer in het belang van de missie aanwenden, voor de evangelisatie en de dienst aan de armen. Waarom spenderen we zoveel geld aan gebouwen en zo weinig in mensen? Denk erover na: Wat is uw budget voor evangelisatie? Wat met onze universiteitsstudenten, het geloofsonderricht voor de leraren, de daklozen te huisvesten, missiewerk in armere regio's of kleine gemeenschappen helpen? Het is fantastisch om een parochiezaal te bouwen, maar waarom?  Is het enkele voor een select groepje voor de thee en babbel na de Mis en dan verhuren voor de rest van de week? Of gaan we het dagelijks gebruiken voor onze missie, over vormingsgroepen, onze caritatieve activiteiten?

Kortom, de mensen van Portsmouth moeten heilige mensen worden. We moeten boeten voor onze zonden, we moeten gemeenschap zoeken en de gelegitimeerde diversiteit respecteren. Het Katholicisme is altijd een groot schip met iets voor iedereen, een 'big-tent Kerk', groot genoeg zodat ieder zijn rol vindt. We moeten Jezus imiteren, elkaar liefhebben en, vervuld van de Geest, moeten we een vreugdevolle positieve 'can-do' houding vinden. Christenen zouden nooit liefdeloos mogen zijn, roddelend, uitsluitend en klagend, wat Paus Franciscus noemt 'Mr and Mrs Whiner'! Evenmin mag het ons ontbreken aan gehoorzaamheid, dat is ob-audire 'luisteren naar' wat God en Zijn Kerk van ons vragen, hier en nu. Vraag uzelf: Wat zou Jezus doen? Als priester: Wat wil God hier van me? Als een leek: Hoe wil God dat ik de missie van Zijn Kerk help? Hoe kunnen we heiligheid, liefde en gehoorzaamheid bevorderen?

Dat is mijn visie. Ze is breed en open, een visie dat al het fantastische werd dat al gedaan is wil onderkennen, maar gekristalliseerd door de excellente 'Convocation of Clergy' die we hielden in Windsor deze zomer. Het is een visie die kan worden samengevat in een lijn: Mensen tot Jezus brengen door Zijn Kerk.

Dank om te willen luisteren. Bij mijn bisschopswijding, vroeg ik iedereen om te willen bidden dat ik 'nederig, heilige, orthodox, creatief en moedig' zou zijn. Ik bid dat ook voor jullie: dat ge gelovig en dapper zou zijn. Ik bid u, vraag Maria onbevlekt ontvangen, St Edmond van Abingdon, en de Zalige Pier Giogio, patroon van de Jeugd, om te bidden voor ons bisdom terwijl we de toekomst binnentreden. Laat ons vragen dat zij ons mogen inspireren om alle mensen naar Jezus te brengen doorheen Zijn Kerk.

In Corde Iesu
+Philip,
Bisschop van Portsmouth.

zaterdag 7 oktober 2017

Polen: semper fidelis: dank u!




en ondertussen hangen de Vlaamse bisschoppen walvissen op in hun Kathedraal; als ge maar uw prioriteit kent....

Rozenkransmaand: op maandag, woensdag en vrijdag in de Basiliek om 17 uur

Op maandag, woensdag en vrijdag wordt in de Virga Jesse Basiliek om 17 uur het rozenhoedje gebeden.

Bidden voor priesters

Een kleine stap, maar belangrijk! 

Scherpenheuvel, zaterdag 9 september 2017.  Een dertigtal mensen kwamen in de namiddag opdagen voor een eerste bijeenkomst over het initiatief Bidden voor priesters.  Via dit initiatief willen wij bidden voor concrete priesters en hen zo geestelijk ondersteunen in hun roeping en zending.  Wij willen ook bidden om nieuwe priesterroepingen.  En dit alles op voorspraak van Maria, Moeder van de Kerk.

Wij willen dit doen door de handen in elkaar te slaan, samen met reeds bestaande initiatieven, en overal in Vlaanderen aanwezig zijn, dagelijks en tot steun voor concrete priesters en seminaristen.

De website www.biddenvoorpriesters.be wordt voortdurend bijgewerkt.  Neem af en toe een kijkje.  Maar wat nu vooral belangrijk is, is te weten dat u op drie manieren concreet kunt meewerken.  Mocht u bovendien mensen kennen die dit alles ter harte nemen, aarzel dan niet hen te betrekken en moedig hen aan om zich in te schrijven voor onze nieuwsbrief.  Zo blijven ook zij op de hoogte.

Een gezegend feest van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans!

dinsdag 3 oktober 2017

zondag 1 oktober 2017

De Luxemburgse Kerk: ook onze toekomst?

Luxemburgse Kerk snakt naar adem

Na de afschaffing en fusie van tientallen parochies en kerkfabrieken sterft ook het Luxemburgse godsdienstonderwijs een stille dood.
Vier jaar regeringscoalitie van liberalen, sociaaldemocraten en groenen, heeft een heuse ravage aangericht bij de bescheiden katholieke Kerk die tot voor kort nog staatskerk was in het Groothertogdom Luxemburg. Het landje telt 530.000 inwoners. Tweederde daarvan noemt zich katholiek. Maar bij elk politiek conflict van de afgelopen jaren moest de Kerk keer op keer de duimen leggen. Na tientallen parochies, is nu ook het godsdienstonderwijs letterlijk gesneuveld. Nadat het vorig jaar al in het secundair onderwijs werd afgeschaft, is het in het nieuwe schooljaar nu ook in de basisschool geschrapt. Dat moet een mooie toekomst te verzekeren in een multicultureel en multireligieus Luxemburg, waarin in het openbare leven voor katholieken liefst zo weinig mogelijk plaats is.

De paarse coalitie, die haar bestaansreden dankte aan het verlangen om de christendemocraten na decennialange suprematie uit de regering te houden, had eerder al het parochielandschap drastisch afgeslankt. Onder druk van de hervormingen over de financiering van de erediensten waarbij de eigendommen van kerkfabrieken aan een fonds werden overgedragen, is het aantal parochies van 274 tot 33 gereduceerd. Bij het begin van het schooljaar stierf uiteindelijk ook het godsdienstonderwijs een stille dood. Dat is het gevolg van de stemming van de Luxemburgse Kamerleden in juli, waarbij het vak godsdienstonderricht vervangen werd door het vak Leven en samenleving, een soort maatschappelijke vorming die leerlingen burgerzin en respect moet bijbrengen. Volgens de omschrijving van het ministerie van Onderwijs moet het nieuwe schoolvak een plaats van dialoog zijn, waar het samenleven en het respect voor anderen wordt bevorderd. De thema's worden door het ministerie zelf opgelegd.

Wij hadden een lange en goed functionerende traditie van godsdienstonderricht, weet Patric de Rond, catecheseverantwoordelijke voor het aartsbisdom Luxemburg. Maar voortaan moet dat godsdienstonderricht door de parochies georganiseerd worden. Ouders hoeven niet langer op steun van de school te rekenen. Luxemburg telt nog een 200-tal godsdienstleerkrachten. De regering van Xavier Bettel is bereid om het pensioen van veertig leerkrachten uit het secundair op zich te nemen. Voor godsdienstonderwijs zijn wij voortaan volledig op catechisten aangewezen. Volgens leerkracht Claude Pantaleoni betekent dit concreet dat de leerlingen op school niet langer leren wat het joodse en christelijke geloof is, met zijn grote figuren, zijn profeten, Christus en de heiligen. Leerlingen worden ook niet meer vertrouwd gemaakt met de Bijbelse of religieuze teksten en de verschillende religieuze gemeenschappen die de Europese en Luxemburgse geschiedenis mee hebben gestructureerd. Pantaleoni is bovendien niet te spreken over de steun van de kerkleiding. Die hield vol dat de leerkrachten vertrouwen moesten hebben in de gesprekken tussen het ministerie en de aartsbisschop. Maar die gesprekken hebben niets opgeleverd.

----

Allicht krijgt Vlaanderen hier op korte termijn ook mee te maken. De ruzie rond de Broeders van Liefde is er een voorafspiegeling van. Tijd om alvast binnen de parochies met goede catechese te starten?