vrijdag 19 september 2014

Caritas in Veritate

Kardinaal Pell:

"Een hoffelijke, geïnformeerde en diepe discussie, zelfs debat, is nodig in de volgende maanden om op te komen voor de christelijke en Katholieke traditie van het monogame, onverbreekbare huwelijk - met een focus op de centrale elementen van de uitdagingen die huwelijk en familie vandaag lopen, in plaats van verstoord te worden door de contraproductieve en vluchtige zucht naar korte termijn troost.

De gezondheid van een organisatie kan gemeten worden door de tijd en de energie te observeren die  ze stoppen in de discussie van verschillende onderwerpen. Gezonde gemeenschappen verbeuzelen hun tijd niet aan ondergeschikte onderwerpen, en inderdaad het aantal gescheiden en hertrouwde Katholieken die zelf vinden dat ze moeten worden toegestaan tot de Heilige Communie is vrij klein.

De druk voor deze verandering komt vooral uit bepaalde Europese kerken, waar de kerkgang laag is en er een toenemend aantal gescheidenen zijn die niet wensen te hertrouwen. Dit punt wordt door vriend en vijand van de Katholieke traditie gezien als een symbool - een prijs in de clash tussen wat overblijft van het Christendom in Europa en een agressief neo-paganisme. Iedere tegenstander van de Kerk wil dat ze op dat punt capituleert.

Beide kanten in deze discussie beroepen zich op christelijke criteria en iedereen is bedroefd door het lijden van echtgenoten en kinderen in een huwelijk bij een scheiding. Welke hulp kan en moet de Katholieke Kerk geven?

Sommigen zien de eerste taak van de Kerk als het geven van reddingssloepen voor hen die de schipbreuk van een scheiding hebben meegemaakt.

En reddingssloepen zouden er voor iedereen moeten zijn, in de eerste plaats voor de tragische onschuldige partijen. Maar waar zouden de reddingssloepen naar toe moeten gaan? Naar de rotsen of de banken, of naar de veilige haven, ook al kan die maar met hindernissen worden bereikt? Anderen zien en nog belangrijkere taak voor de Kerk om leiding te geven en goede kaarten om het aantal schipbreuken te verminderen. Beide taken zijn noodzakelijk, maar hoe wordt het doel het best bereikt.

Het christelijke begrijpen van barmhartigheid is centraal in het spreken over huwelijk en sexualiteit, vergeving en Heilige Communie, en de essentiële links tussen barmhartigheid en trouw, tussen waarheid en genade in ons Evangelieonderricht, moeten duidelijk en overtuigend verdedigd worden.

Barmhartigheid is iets anders als tolerantie, wat een prijzenswaardig aspect is van onze pluralistische gemeenschappen. Sommige vormen van tolerantie zeggen dat zonde niet meer bestaat, maar volwassen vrijheid en onvermijdelijke verschillen moeten niet worden opgelost door een eindeloos relativisme."


De mooiste samenvatting van de brief van mgr Bonny: een zich aan de zijde scharen van een agressief neopaganisme en de cultuur van het relativisme in een ontchristelijkt Europa. Hopelijk schrijft een andere Vlaamse Bisschop een brief over de Liefde in Waarheid, daar is écht moed voor nodig. Want wie wil redden, moet soms oordelen. 


dinsdag 16 september 2014

De Blauwe Zusters houden een feestje ... Voor het goede doel.

In Handel (NL) gaat op 21 september een Braziliaans feest door, ten voordele van straatkinderen en kinderen in een risicosituatie (Zaadjes van liefde), een project van de zusters Zaden van het Woord. 
De Gemeenschap Zaden van het Woord wonen op de Minderbroederstraat 19 in Hasselt. 
Allicht mag u hen en hun project ook steunen op hun rekening:  BE31 7506 4502 0355.









donderdag 11 september 2014

Stukje Geschiedenis: De broederschap van het H Sacrament te Zonhoven

Uit Limburg 1974; een stukje van F. Jaenen:

[...]

In het rijksarcief te Hasselt bevindt zich een stuk met het reglement voor de Confrerie van het Allerheiligste in de kerk van Zonhoven (Parochiaal archief nr 95). Wij laten het hieronder volgen:

1. Niemand zal langer moeten lid van de confrerie blijven dan het hem zal believen.

2. Als iemand vrijwillig de confrerie verlaat, of door slecht gedrag wordt weggejaagd, verliest hij maar alleen het recht tot de beurs van het offer (kasgeld).

3. Deze confrerie bestaat uit een of twee presidenten of dekens en verder leden, alles met eenpaarlijke goedkeuring.

4. De dekens zullen alle jaren herkozen worden door de leden in het geheim; die de meeste stemmen heeft zal deken moeten zijn; zo hij zich onbekwaam oordeelt, zal hij een der leden bij zich kunnen nemen als helper.

5. De deken is belast met het goed order en onderhouding deses reglement ten zijner verantwoordelijkheid en zal ze alle jaren wegens het bestuur van de confrerie zijn rekening moeten doen aan de leden.

6. Ieder lid zal gehouden zijn in de processie van deze kerk tegenwoordig te zijn, met een flambouw, en ieder reis aan den deken vier centimen te offeren.

7. Zo iemand in de processie afwezig is zal hij voor ieder reis acht centiemen betalen, tenzij hij door ziekte in de onmogelijkheid was ter beslissing van den deken.

8. De leden zullen nooit in de processie mogen verschijnen als behoorlijk gekleed zonder jager of kiel uitgenomen de drie werkdagen als Witte Donderdag, Goede Vrijdag, en in het sluiten van het Octaaf van het H. Sacrament.

9. Die aangaande de confrerie of processie twist of verschil zal maken na de eerste vermaning voor de tweede reis uitgesloten worden zondere meerdere reden.

10. Die zich zou verstouten met de processie in dronkenschap, of met grote oneerbiedigheid rond te gaan, zal dadelijk uitgesloten worden zonder vermaning.

11. Het getal der leden is door de confrerie bepaalbaar.

12. Zo zich iemand bij deze confrerie wil vervoegen moeten de leden eenpaarlijk toestemmen, in verschil, moet hij tenminste de meerderheid van stemmen hebben.

13. Wie als nieuw lid wordt aangenomen, zal alleenlijk aan de confrerie moeten betalen het deel der beurs volgens het aantal der leden actueellijk zijnde in geld zich bevindende.

14. Bij het overlijden van een der leden zullen alle leden op zijn begrafenis moeten tegenwoordig zijn op een boete van vijftig centiemen, tenzij iemand buiten de gemeente zou zijn en zonder grote moeite of schade niet kon komen ter beslissing van de deken.

15. Op de dag van de dienst van de overledene zullen de leden voor hem een mis laten zingen; ieder lid zal daarin moeten tegenwoordig zijn op boete gelijk artikel 14 etc.

16. Op de dienst voor de overledene zullen de leden alle ten tegenwoordig zijn op boete gelijk artikel 14 etc.

17. Als een lid dezer confrerie den huwelijken staat aanneemt, zal hij gehouden zijn een halve ton bier te geven van dei kwaliteit, en op die plaats, waar het de deken zal gelieven.

18. Het staat vrij aan de deken de verteering te doen waar en hoe het hem belieft, altijd goed bier na zijn goedkeuring, nogtans de onkosten mogen de beurs der confrerie niet te boven gaan.

19. De dag van tering zal altijd drie dagen van te voren moeten aan de leden aangekondigd zijn.

20. Op den dag van teering zal den deken gehouden zijn, dat er geen dronkenschap of oneenigheid onder de leden ontstaat, in kasse deses zal zulk lid buiten de vergadering gesteld worden, maar hij zal hun heerlijk doen vermaken volgens tijd en omstandigheden gelijk David zegt: Dient den Heere in vreughden en blijdschap en volgens het spreekwoord: interpone tuis interdum gaudia curis. Den boog moet niet altijd gespannen staan.

Aldus vastgesteld en goedgekeurd door ondergetekende leden der gezegde confrerie te zonhoven den 9 juni 1836.


vrijdag 5 september 2014

Zaligverklaring Paus Paulus VI: 19 oktober 2014

"Dat de paus (Paulus VI) de beslissing zou nemen in verband met 'de problemen van bevolking, gezin en geboorte' was door het concilie voorzien. Dat hij daarbij de collegiale zoektocht naar een zo groot mogelijke consensus zou verlaten, was door het concilie niet voorzien. Formeel nam paus Paulus VI zijn beslissing ongetwijfeld in eer en geweten, met een bijzonder scherp besef van zijn verantwoordelijkheid tegenover God en de kerkgemeenschap. Inhoudelijk stond zijn beslissing echter haaks op het advies van de commissie van experten die hij zelf had benoemd, van de commissie van kardinalen en bisschoppen die over dat onderwerp hadden gewerkt, van het Mondiale Congres van Leken (1967), van de grote meerderheid van moraaltheologen, medici en wetenschappers, en van de meest geëngageerde katholieke gezinnen zeker bij ons."
                                                                              Mgr. Johan Bonny, bisschop van Antwerpen.
                                                                              1 september 2014

Het is voor een gewone katholiek wel moeilijk om te volgen als een bisschop een Paus openlijk afvalt, en een andere Paus de hemel in prijst, terwijl die Paus dan weer die andere Paus zalig gaat verklaren. Zouden we nog moeten geloven wat een Paus zegt, als die 40 jaar later kan worden weggezet als oncollegiale egotripper? Maar de bisschop heeft ook heel persoonlijke opvattingen over de Katholieke Catechismus, en een bijzondere visie op de Eucharistie (de tafelgenoten van Christus? Stelt hij nu echt een maaltijd met tollenaars voor als de viering van de Eucharistie?)... Wat moeten we dan nog geloven, of mag iedereen dat zelf (volgens zijn geweten, nietwaar) beslissen als bisschoppen in het openbaar de Paus, encycliek en Catechismus bekritiseren en in vraag stellen? Is de Katholieke moraal een zaak van consensus onder de meerderheid geworden? En wat moet die eerste echtgenoot dan als de Kerk ineens het tweede huwelijk van de ander aanvaard? Wat met al die mensen die zich hebben ingezet voor de uitvoering van Humanae Vitae, zijn die dan 'nuttige idioten' geweest? Wat met al die mensen die tot in het diepst van hun ziel geloven wat in de Catechismus staat? En mag de moraal dan verschillen tussen het Zuiden en het Noorden? Is Christus dan niet overal dezelfde? Dan zijn we op weg naar de anglicanisering van de Katholieke Kerk ... een verhaal met een slecht einde. In ieder geval een brief die de al erg verwarde katholieke Vlaming het leven nog moeilijker maakt (en met welk baat behalve dan persoonlijk ambitieus carrièrisme? kan men mij een reden geven waarom die brief in het openbaar voor alle gelovigen moest verschijnen?).



Mgr Delville, bisschop van Luik had een heel andere boodschap voor 1 september:

"Een goed begin van het schooljaar aan de leerlingen en leraren van het middelbaar!
Deze 3de september is het ook het feest van St Gregorius de Grote, gestorven in 604.
In een tijd van problemen in de stad Rome, vocht deze Paus tegen het gangbare moedeloosheid en lanceerde de evangelisatie van Engeland.
Ik wens u dezelfde geest van moed en avontuur toe, zeker voor hen die zich voor het eerst engageren in de wereld van het middelbare onderwijs!"



Dat zijn woorden die een gewone katholiek toch eigenlijk beter begrijpt (ook maar alleen in de talen van het bisdom verspreid, niet meteen in vijf talen)... Misschien een goed idee voor Antwerpen?

woensdag 3 september 2014

maandag 1 september 2014

Waarom Sacramentsprocessies? Reden 37: Bisdom Hasselt

Het bisdom Hasselt heeft als thema dit jaar gekozen: 'Naar buiten ... met de vreugde van het Evangelie.'
Dat betekent dus = Sacramentsprocessies overal! Ze willen toch niet dat we naar buiten gaan zonder Christus, he?


zondag 31 augustus 2014

Gebedsintenties van de Paus: September 2014

Algemeen: Dat de mentaal gehandicapten liefde mogen krijgen en hulp om een waardig leven te leiden.

Voor de Evangelisatie: Dat christenen, geïnspireerd door het Woord van God, de armen en lijdenden mogen dienen.